نشسته ام به دریغا...
ولی دریغ ودرد
که درد من
به دریغا
دوانمی گیرد
میان این همه گفت وصفا
مراکامیست
که جز به گفتن نامش
صفانمی گیرد
نگه به دست خودیهامکن
که می دانی
کسی به غیرخدا
دست مانمی گیرد...
نشسته ام به دریغا...
ولی دریغ ودرد
که درد من
به دریغا
دوانمی گیرد
میان این همه گفت وصفا
مراکامیست
که جز به گفتن نامش
صفانمی گیرد
نگه به دست خودیهامکن
که می دانی
کسی به غیرخدا
دست مانمی گیرد...
فهمیده ام ... آه.... آخر ...:عاشق نبودن گناه است
التوبه ای صاحب عشق ،عشقی که آغاز راه است
یک عمر،بی عشقی ای عشق،آیا توان توبه کردن؟
من که از امشب وجودم از هم نشینان آه است...